Laten sterven zonder over de eeuwigheid te hebben gesproken?
Moeten we haar laten sterven zonder met haar over de eeuwigheid gesproken te hebben? Ze zegt wel te bidden en te vragen of ze een beetje een goede dag mag hebben.
Het gaf haar rust om het toch te vragen hoewel het niet echt helpt want ze voelt dat haar lichaam achteruit gaat. Ze vertelde verder dat ze het zo oneerlijk vind want in de bejaarde huizen zitten oude mensen die niet meer willlen leven en zij wel en ze mag niet.
Na een poosje zei ik dat ik een boekje gelezen had over ziekte (van Reyle) waarin geschreven wordt dat je het als een zegen van de Heere mag zien omdat je je dan nog mag voorbereiden op je dood.
Ja daar was ze ook blij mee omdat ze nu zelf haar uitvaart kon bedenken en op schrift zetten en dat ze alle practische dingen kon regelen.
Daar doelde ik natuurlijk niet op maar ik wist niet wat ik tegen haar kon zeggen. Ik heb nog wel tegen haar gezegd dat we ook voor haar bidden omdat we verder ook niets konden doen.
We willen niet iets tegen haar zeggen wat haar in de put brengt of waar ze heel angstig van wordt.
We weten niet hoe we haar kunnen vertellen dat ze voor de rechterstoel van Christus zal komen en dat daarna de eeuwigheid komt
Kunt ons hier bij helpen?
Dat wilde ik graag doorgeven met de wens dat het ook onze toevlucht mag zijn.
Piet
- Een eerlijk gesprek
- sterven
Plaats reactieWinstuitverlies
15-03-2011
Dat is geen gemakkelijke vraag. Een gesprek hebben met onkerkelijke mensen is altijd al moeilijk en als iemand zo ziek is is het wel dubbel moeilijk. Wellicht kun je aansluiten bij wat ze zelf zegt, bijv over het regelen van de uitvaart en dan vanuit jezelf. 'Ik heb daar ook over nagedacht ja, want we kunnen zo plotseling sterven. Wat heb jij zoal geregeld? Wij hebben bijvoorbeeld geregeld dat ds .... de begrafnis leidt, dat er geen bloemen hoeven te komen, dat er ..... Maar weet je wat ik zo moeilijk vind? Dat is ook niet te regelen door mij, maar .... is het nou straks goed als ik sterf. Goed tussen de Heere en mij.
Je hoopt dan verdere vragen te krijgen en daar kun je dan weer op ingaan. Wat is het goed zijn tussen de Heere en mij? Ik sta in rekening met God. Goed geschapen, van Hem weggelopen. Geen zin terug te gaan. Maar Hij loopt me achterna en roept me steeds weer.... Zo'n soort eerste gesprek zou geweldig zijn. En dan hoeft het niet lang te duren, maar geeft het een aanknopingspunt voor een tweede gesprek, zo hoop je tenminste!
Wij mogen vanuit onszelf een eerlijk gesprek aangaan. Waarom niet? Maar nooit vanuit het vingertje omhoog, maar altijd vanuit jezelf!
Ria
21-09-2011
Ja, ik begrijp dat je daar erg mee kunt zitten, ik kom dat in mijn werk in de thuiszorg ook tegen soms.
Ik vind dit dan ook een mooi helder fijn antwoord vanuit jezelf reageren, een soort hardop mee denken.precies zo als het door de reactie verwoord wordt.veel sterkte ermee, en dat dat tot Heil zou mogen zijn.
Plaats reactie